Cisza przed burzą

Po odprawie, bardzo miła i ładna rezydentka, Pani Magda, poinformowała nas, że mamy udać się z bagażami do autobusu nr 24. A było tych pojazdów na parkingu może ze 30. Znaleźliśmy, oddaliśmy bagaże panu kierowcy, wsiedliśmy, ja, zanim wsiadłam, obejrzałam okolicę - nic ciekawego, parking, jak parking, palmy, jak palmy, ale byłam już zmęczona. Poza tym - było ciemno:) Autokar też niczym szczególnym się nie wyróżniał. Wsiedliśmy i czekamy, mija 5, 10, 15 minut, w końcu do autobusu wsiada pan o latynoskiej urodzie (ale nie ten, który odbierał bagaż) i zaczyna mówić. Nie wątpię, że jego przekaz był cenny i ważny, przy czym bardzo się starał, ale, niestety, mówił po hiszpańsku. Po intonacji wywnioskowaliśmy, że o coś  pyta. Przemówił dziad do obrazu, a obraz mu ani razu, jak mawiała moja Babcia. Nie uzyskawszy żadnej sensownej odpowiedzi, pan wysiadł. Choć jakiś tam kontakt werbalny nawiązaliśmy. Pan powiedział "hola" (cześć/witaj) i otrzymał gromkie pozdrowienie. Po kolejnych 15 minutach pojawiła się Pani Magda i szybciutko wyjaśniła, że pan pomylił autobusy, bo miał wieźć grupę z Hiszpanii :)  Jak łatwo zgadnąć, w autokarze byli sami Polacy. Potem poszło gładko, Magda, bo szybko przeszliśmy na "ty" rozdała nam rozpiski, dokładnie, co do minuty określiła,  kto w jakim miejscu wysiada, odpowiedziała też na trudne pytania, właściwie - padło jedno - co z tą Irmą? No, nie ukrywam, trochę powieje, ale bez paniki - odparła. Możecie być państwo spokojni. Uwierzcie, miała rację. Potem już tylko godzinka jazdy autokarem (kierowcę uczył jazdy chyba Stevie Wonder) i byliśmy w Ocean Blue & Sand. Dostaliśmy powitalnego drinka, kolację i w końcu wylądowaliśmy w pokoju. Dużym, lekko pachnącym wilgocią, z dwoma ogromnymi łóżkami, plazmą, sporym tarasem, Biblią w szafce nocnej, w wersji angielskiej i hiszpańskiej, klimatyzacją i dodatkowym wiatrakiem pod sufitem, który był jednocześnie żyrandolem. I oldskulowym telefonem.Szybki prysznic, szybki demakijaż, i już byłam w łóżku. Zasnęłam natychmiast, a mój mąż udał się na mały rekonesans :)
Na zdjęciu poniżej Biblia, trochę pachniała wilgocią...