A miało być tak pięknie...

Obiecałam Polly, obiecałam Hebiusowi, a przede wszystkim - sobie, że poprowadzę bloga. Chociażby po to, aby ćwiczyć systematyczność, a to nie jest moja mocna strona. Mam słomiany zapał i nowe projekty dość szybko mnie nudzą.Jak będzie tym razem, zobaczymy :)

Na początek miało być o Karaibach... 

Zanim na dobre zabrałam się za opisywanie podróży na Dominikanę, stało się coś, co było do przewidzenia - lata życia w ustawicznym stresie, nerwy, brak dłuższego odpoczynku, kłopoty rodzinne i organizm powiedział - STOP! Zaczęło się niby niewinnie - od lekkiego zdenerwowania, które jakoś przejść nie chciało i poczułam się, tak jakoś, niezbyt komfortowo. Dla świętego spokoju, zmierzyłam sobie ciśnienie i zrobiłam to kilka razy pod rząd, bo nie wierzyłam w to, co widzę. 210/140. To "najlepszy" wynik. Nie bolała mnie głowa, żadnych zawrotów, nie miałam szumu w uszach, tylko ten dziwny dyskomfort. Dwa dni później byłam już u kardiologa, no i się zaczęło... Najpierw EKG,które najlepsze nie było, potem Holter i wysiłkowa. A, i ECHO. Ono wyszło zdecydowanie najlepiej. Holter pokazał mi dość dobitnie, jak funkcjonuje mój organizm - w nocy ciśnienie idealne, zaraz po przebudzeniu skok do 130/90, potem już tylko wyżej. W pracy. Po pracy, powoli, bo powoli, ciśnienie spadało. Wysiłkową przeszłam, ale już przy górnym 210. Wyniki badań - morfologia noworodka,ale trójglicerydy podwyższone, a cholesterol - masakra - przy górnej granicy 190, miałam 278. Tylko siąść i zapłakać. Ale to nie w moim  stylu. Wiem, mam świadomość, że leki na nadciśnienie będę brała do końca  życia i, być może, do końca życia, będę się bujać z tym cholernym cholesterolem.  Zdrowa dieta, więcej ruchu - to wszystko dawno już wprowadziłam A, i zero stresu. Dowcip roku... Musi się pani uspokoić, wyciszyć - powiedział najbardziej znany i chyba - najlepszy kardiolog w moim mieście. Nie wytrzymałam i parsknęłam śmiechem. Musiałabym chyba zapijać xanax wódką albo na dzień dobry, przed pracą, wypalać solidnego jointa, wtedy może bym się wyciszyła :) Niestety, a może i "stety", żadna z tych ewentualności nie wchodzi w grę - odparłam. Pozostają leki - Zahron i Betaloc to od miesiąca moi najwierniejsi kumple :)