Pan z pałką, wodorosty i "NIE WOLNO!!!"

Morze, no dobra - ocean, jakiś taki granatowo-siny, czerwona flaga, dziwny zapach siarki i wodorosty, które wyznaczały linię umowną, której przekraczać nie wolno - pilnował tego, aż za skrupulatnie, pan w mundurze z pałką :) Ze trzy razy próbowałam go zmylić, żeby choć zamoczyć stopy w Atlantyku, ale gdzie tam, wyrastał, jak spod ziemi i powtarzał, jak mantrę - nie wolno, nie wolno... To dlaczego - zaczęłam negocjacje - ci ludzie 30 metrów dalej, mogą wchodzić do wody? To już inny hotel i inna plaża, oni mogą - odpowiedział.To ja sobie pójdę na tamtą plażę, ok? - pytam. Nie wolno! Pani jest z tego hotelu, ma pani opaskę i nie wolno pani nigdzie dalej chodzić! Ja odpowiadam za bezpieczeństwo naszych gości!!! Odpuściłam...

Słoneczko zaczęło fajnie przygrzewać, więc, nasmarowawszy się olejkami, zaległam na leżaku. Po 10 - 15 minutach poczułam, że zaczynam skwierczeć. Po filtrze 30 na ciało i 60 na twarz? Już jesteś czerwona - stwierdził małżonek. Obrót o 180 stopni i kolejne 15 minut opalania moich prawie rubensowskich kształtów (oj, przytyło mi się  trochę) No nie, nie dam rady wyleżeć na tym słońcu - stwierdziłam i wstałam, żeby pójść na basen. Oczywiście, znów pojawił się PAN NIE WOLNO, ale tym razem, ominęłam go szerokim łukiem i udałam się na wyżej wspomniany basen, na którym zaprezentowałam swoje niezwykłe umiejętności pływackie, godzinę pływając żabką :) Wbrew pozorom, ten dziecięcy styl wymaga idealnej synchronizacji ruchów. Dumna z siebie, znowu rozłożyłam się na leżaku i smażyłam się do obiadu, który, był dla mnie już kolacją :) W pewnym momencie, obsługa hotelowa, zaczęła nas grzecznie wypraszać z terenu przy basenie, zbierać leżaki i parasole, układając je na sterty i wiążąc. To samo na plaży. Tam zgarnęli tylko leżaki, bo parasole z wielkich pali,kryte strzechą, były nie do ruszenia. W barach, ku wielkiemu niezadowoleniu Rosjan (3/4 obsady hotelu), ogłoszono prohibicję :P